Een Travellerspoint blog

USA 2012 - 24 maart: Nashville - Jackson

rain 20 °C

Om 8 uur staan we weer op. Ontbijten doen we deze keer op de camping, met zelfgemaakte koffie, eieren en toast. Om half 11 vertrekken we vanaf de camping op weg naar de Country Music Hall of Fame and Museum dat in downtown Nashville ligt. De TomTom weet de route maar raakt in downtown het spoor even bijster. En dan is het lastig rijden als er ook geen borden staan. Gelukkig komt de TomTom weer op tijd bij zinnen en weten we het Museum te vinden. Voor 7 dollar parkeren we op het parkeerterrein van een kerk die hiermee vast een aardige bijverdienste heeft. Mellius meent zich van 10 jaar geleden te herinneren dat het museum redelijk alleen stond, met uitzicht op downtown Nashville, maar nu is de omgeving aardig volgebouwd met onder meer een ijshockeyhal en een muziekhal die nog in aanbouw is.

DSC_0416

DSC_0416


DSC_0391

DSC_0391

In het museum beginnen we met een stuk over Chet Atkins. Niet dat wij ooit van hem gehoord hadden, maar het schijnt een bekende gitarist te zijn geweest die met zijn stijl veel invloed heeft gemaakt op andere gitaristen. Hierna komen we in een stuk waarin de geschiedenis van de country muziek wordt beschreven. Ook hierbij voor ons veel onbekende namen, maar toch ook wel bekende zoals Johnny Cash, Elvis Presley en Dolly Parton. Via een muur met heel veel gouden platen komen we op de eerste verdieping waar een tentoonstelling is over Bakersfield, een dorp in Californië, waar op een bepaald moment ook een belangrijke stroming binnen de country muziek is ontstaan. (On-) bekende namen hierbij zijn Buck Owens en Merle Haggard.

DSC_0405

DSC_0405

De rest van de eerste verdieping gaat vooral over de verschillende country-artiesten die in de Hall of Fame zijn opgenomen. Van vrijwel iedere artiest is wel een instrument of kledingstuk tentoongesteld. Uiteindelijk komen we uit in de Hall of Fame waar allemaal plaquettes hangen van artiesten die een belangrijke rol hebben gespeeld in decountrymuziek. Voor een artiest is het een hele eer als hij of zij wordt opgenomen in de Hall of Fame.
Als we zijn uitgekeken kopen we in de giftshop een DVD van Johnny Cash en moeten dan wachten totdat het buiten weer droog is want er is intussen een behoorlijke regenbui losgebarsten. Als het droog is lopen we terug naar de camper. ’s Avonds is er een wedstrijd in de ijshockeyhal en het tarief op ons parkeerterrein is intussen opgelopen tot 20 dollar. Ze zullen dan ook wel blij zijn dat wij straks weer vertrekken met onze camper die 2 plekken in beslag neemt. Wij pakken onze jas/vest en lopen nog even naar Broadway, de muziekstraat van Nashville. Hier zijn overal barretjes met live-muziek. Het is er ook erg toeristisch en dat betekent dat er ook veel souvenirwinkels zijn. Na zo’n drie kwartier hebben we het wel weer gezien en gaan we weer terug naar de camper.

Op de kaart kijken we vervolgens wat bereikbaar is in ongeveer 3 uur en komen uit op Jackson waar een camping zou moeten zijn. Hiervoor rijden we de Interstate 40 west op. Iets buiten de stad nemen we een afslag om wat te kunnen eten. We vinden er een Subway en een Wal-Mart zodat we ook nog even wat boodschappen kunnen doen. Hierna rijden we weer verder . Hoewel we naar het zuiden en naar het west en rijden lijkt het toch eerder donker te worden dan gisteravond.
Om 20 over 7 komen we aan in Jackson waar we de camping in eerste instantie voorbij rijden. Als we hem wel vinden blijkt het ook niet meer te zijn dan de parkeerplaats van een mobile home park. Er is wel water en stroom voor de camper maar verder zijn er geen voorzieningen. Gelukkig hebben wij WC en douche bij ons. We gaan eerst maar op zoek naar een restaurant en na wederom enig zoeken, waarbij de mevrouw van de TomTom ook niet echt meewerkt, vinden we een afslag terug langs de Interstate een groot aantal restaurants. Vanwege onze eerdere positieve ervaring valt onze keus op de Chili’s. Daar is het wel druk maar we krijgen vrijwel meteen plek. Het eten smaakt ook nu weer goed. Na het eten rijden we weer terug naar de ‘camping’ waar de camper op de stroom en water aansluiten en ons inschrijven. Om een uur of 12 gaan we weer naar bed.

Mileage eind: 965,4 mijl
Vandaag gereden: 163,1 mijl
Totaal gereden: 937,8 mijl

Geplaatst door Uris 21:40 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

USA 2012 - 23 maart: Shepherdville-Mammoth Cave NP-Nashville

sunny 24 °C

’s Nachts heeft het behoorlijk geregend maar tegen de tijd dat we opstaan is het wel weer droog. Voordat we weggaan checken we bij de receptie nog even of onze nachtregistratie goed is gegaan en dat blijkt zo te zijn. Hierna rijden we naar de Denny’s, onze favoriete restaurantketen die hier gevestigd is in een prachtige klassieke diner.

U 2012 002

U 2012 002

Terwijl we zitten te eten begint het weer hard te regenen, dus we moeten rennend terug naar de camper.
Via de Interstate 65 rijden we vervolgens naar Mammoth Cave National Park. Dit is het grootste grottenstelsel ter wereld. Tot nu toe is er 390 mijl aan grotten ontdekt, en daar komen elk jaar weer een paar mijl bij. Voor toeristen is nu 15 mijl toegankelijk. We komen er om kwart voor 12 aan, en het blijkt dat we nog net mee kunnen met de Historic Tour van 11 uur. Huh? Het blijkt dat we intussen weer een tijdgrens zijn gepasseerd en de tijd dus nu weer een uur achteruit is gegaan. Deze tijdgrens loopt dwars door Kentucky.
Met een groep van een man of 80, begeleid door 2 Park Rangers dalen we af in de grotten. Helaas zijn er geen stalagmieten of stalagtieten te zien, maar de grotten zijn toch wel indrukwekkend. Via een trap dalen we af tot zo’n 100 meter diepte. Sommige stukken zijn gewoon hoog en breed, maar op andere stukken is het erg smal en moet je bukken.

DSC_0362

DSC_0362

Een gemiddelde Amerikaanse Wendy komt daar niet doorheen. De hele tour is 2 mijl lang en duurt 2 uur. De ene ranger vertelt leuke verhalen, de andere Ranger is er alleen bij om de groep bij elkaar te houden en om het licht achter ons weer uit te doen.
Om 1 uur zijn we weer terug bij het Visitor Center. Daar kijken we meteen of we nog een tour kunnen doen. We kiezen de New Entrance Tour die om kwart voor 2 begint. Hierbij gaan we eerst met een bus naar een toegang tot de grotten aan de andere kant van het park. Via een aantal smalle en steile trappen dalen we opnieuw naar zo’n 100 meter diepte. Deze toegang is pas in 1921 ontdekt, vandaar de naam New Entrance. De ontdekker kwam uit New York, en verschillende ruimten en gangen hebben daarom namen uit New York. Zo heet een grote ruimte bijvoorbeeld Grand Central (Station).

DSC_0353

DSC_0353

Overigens zijn dezelfde 2 Rangers weer mee als op de vorige tour, alleen hebben ze nu de rollen omgedraaid. De gangen waar we tijdens deze tour doorheen lopen zijn wat spectaculiarder dan die op de vorige tour. Uiteindelijk komen we uit bij de Frozen Niagara, waar de nodige stalagmieten en stalagtieten te zien zijn.

DSC_0378

DSC_0378

Ook deze tour duurt 2 uur en dus worden we om kwart voor 3 weer bij het Visitor Center afgezet.
We rijden het park weer uit en gaan weer terug naar de Interstate 65 die we verder naar het zuiden afrijden. Onderweg tanken we nog en halen een broodje bij de Subway. Dat broodje opeten achter het stuur is geen goed idee, maar gelukkig ontstaat er net even file die Mellius net genoeg tijd geeft om zijn broodje op te eten.
Bij Portland rijden we Kentucky uit en Tennessee in. Daarna zijn we ook alweer vrij snel in Nashville waar om 6 uur de KOA-camping oprijden. Hier sluit de receptie ook al om 6 uur, we zijn dus net op tijd. Als we op onze plek aankomen blijkt dat de waterkraan stuk is. Omdat de receptie al gesloten is besluiten we daarom maar een plekje op te schuiven. Naast de camping is een restaurant en dat lijkt ons wel erg handig. De menukaart blijkt echter erg beperkt en de bediening laat wel lang op zich wachten. Net op het moment dat we weg willen gaan komt de ober uiteraard (achteraf gezien helaas) weer opdagen. Uris bestelt Catfish en Mellius kip. Na een kwartier komt een grote schaal met daarop aan de ene kant gefrituurde vis en aan de andere kant gefrituurde kip, onder een enorme berg patat. Alsof we bij de Kentucky Fried Chicken zitten. Echt lekker is het allemaal niet, en ook erg eentonig. Misschien wel het slechte avondeten dat we ooit tijdens een vakantie hebben gehad. Met achterlating van nog een grote berg patat en een minimale fooi vertrekken we zo snel mogelijk weer.
Terug bij de camper updaten we ons weblog weer en drinken nog een biertje. Maar weer eens om een uur of half 1 naar bed.

Mileage eind: 802,3 mijl
Vandaag gereden: 172,2 mijl
Totaal gereden: 774,7 mijl

Geplaatst door Uris 20:02 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

USA 2012 - 22 maart: Dayton-Shepherdsville

sunny 26 °C

We staan weer om 8 uur op. Met oordopjes in hebben we toch nog redelijk kunnen slapen. Ontbijten doen we weer in de Carriage Inn, veel meer keuze biedt het dorpje eigenlijk ook niet. Het ontbijt is beter dan het avondeten, maar wel wat duurder.
Na het ontbijt rijden we naar het National Museum of the US Air force ten noordoosten van Dayton. De TomTom kent het als point of interest waardoor we er zo heen rijden. Het museum is gevestigd op een grote vliegbasis en bestaat uit 3 enorme hangars met in totaal zo’n 300 vliegtuigen. Met het bestuderen van de souvenirwinkel zijn we al een half uur bezig. Het museum begint met de vroege jaren van de Wright Brothers en hun eerste vluchten. Daarna komt een stuk met vliegtuigen uit de Eerste Wereldoorlog, waaronder de beroemde Fokker van de Baron van Richthofen. Als we hier doorheen zijn komen bij de vliegtuigen uit de Tweede Wereldoorlog terecht, waaronder de Hurricane, de Spitfire, de P-51 Mustang, de B-17 Flying Fortress bommenwerper en de B-24 Liberator bommenwerper.

DSC_0248

DSC_0248


DSC_0260

DSC_0260

Sommige modellen staan in een soort van diorama opgesteld wat er erg realistisch uitziet. Er is ook wel erg veel leesvoer met hele verhalen over de Battle of Britain, de oorlog in de Pacific enzovoort. Aan het einde staat ook een B-29 bommenwerper ‘Bockscar’ opgesteld, wat het vliegtuig blijkt te zijn dat de tweede atoombom op Nagasaki heeft gegooid. Drie jaar geleden hebben we in Washington ook al de Enola Gay gezien die de atoombom op Hiroshima heeft gegooid, dus wat dat betreft zijn we nu compleet.

DSC_0287

DSC_0287


DSC_0288

DSC_0288

In de tweede hangar staan de vliegtuigen die gebruikt zijn in de oorlogen in Korea en Vietnam zoals de F-4 Phantom, de F-105 Thunderchief, de Bell UH-1 Huey heliopter en de enorme B-52 bommenwerper. Ook hierbij weer hele, interessante, verhalen waaronder ook een aantal huiveringwekkende verhalen over hoe de Amerikaanse krijgsgevangenen door de Vietcong werden behandeld.

DSC_0321

DSC_0321

In de derde hangar staan tenslotte vliegtuigen uit de Koude Oorlog, zoals de F-15 en de F-16. Hier staan ook nog een aantal vliegtuigen en helikopters uit de oorlogen in Irak en Afghanistan. Vanwege tijdgebrek gaan we maar wat sneller door deze hangar heen. Leuk is nog de cockpit van een F-4 Phantom waar je in kunt zitten. Echt comfortabel is anders.

DSC_0322

DSC_0322


USA 2012 005

USA 2012 005


USA 2012 008

USA 2012 008

Het is alweer 4 uur geweest voordat we enigszins zijn uitgekeken en dat betekent dat we ruim 5 uur in het museum hebben rondgelopen. Er zijn plannen om nog een vierde hanger bij te bouwen, maar dan wordt het museum zo groot dat het volgens ons niet meer in 1 dag te bekijken is. In de buurt van het museum is ook nog de plek waar de Wright Brothers voor het eerst vlogen, maar omdat we vandaag ook nog een stuk willen gaan rijden bewaren we dat voor een volgende keer.
In onze campinggids zoeken we een plek op die op vandaag nog bereikbaar is en enigszins in de buurt van ons volgende uitstapje, Mammoth Cave National Park. We komen uit op de KOA-camping in Shepherdsville, vlak onder Louisville. Volgens de TomTom is dat nog ruim 3 uur rijden. We gaan snel de Interstate 675 op die onder Dayton overgaat in de Interstate 75. Die brengt ons in het spitsuur dwars door Cincinnati. Het is wel erg druk maar er zijn vaak wel 5 banen beschikbaar dus genoeg ruimte. Alleen waar de Interstate 75 en Interstate 71 samenkomen staan we even in de file, maar al snel rijdt het ook weer door. Via de Interstate 71 rijden we verder naar het zuiden tot aan Louisville,, waar we via Interstate 264 op de Interstate 65 uitkomen. Overigens zijn we nu in Kentucky, een staat waar we allebei nog niet eerder zijn geweest.
Om 10 voor 8 komen we aan op de camping, waar de receptie al gesloten blijkt te zijn. We maken daarom gebruik van de nachtregistratie, vullen onze gegevens in en kiezen een plek uit. Daarna rijden we terug naar Shepherdsville om te gaan eten. Het wordt een steakhouse waar we onder het eten op 5 TV-schermen collegebasketbal kunnen kijken. Na het eten rijden we terug naar de camping om de gebruikelijke dingen te doen. Om half een naar bed.

Mileage eind: 630,1 mijl
Vandaag gereden: 197,1 mijl
Totaal gereden: 602,5 mijl

Geplaatst door Uris 22:00 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (1)

USA 2012 - 21 maart: Stony Ridge - Auburn - Dayton

sunny 25 °C

Om 8 uur gaat de wekker alweer. Het bovenbed blijkt iets comfortabeler te slapen, dus dat scheelt. Om 9 uur vertrekken we van de camping, min of meer uitgezwaaid door de campingbeheerder. We ontbijten bij de IHOP (International House of Pancakes) in Perrysburg. De flensjes met Nutella, aardbeien en slagroom, gecombineerd met 2 spiegeleieren met bacon smaken prima.
Na het ontbijt rijden we US 23 North op, die we op een gegeven moment verlaten voor de US24 West. De route van de TomTom blijkt helemaal overeen te komen met de route die Mellius heeft uitgestippeld. Dat scheelt weer discussie met de mevrouw die de aanwijzingen vanuit de TomTom geeft. Bij Napoleon rijden we US 6 West op die ons weer terug brengt in Indiana. In Waterloo nemen we een kleine weg die ons uiteindelijk bij het National Automotive and Truck Museum of the United States in Auburn brengt. Dit museum is gevestigd in de oude fabriekspanden waarin vroeger de Auburn Duesenberg roadster auto’s werden geproduceerd.

DSC_0234

DSC_0234

We worden van harte welkom geheten (we zijn ook de enige bezoekers) en beginnen onze toer in een modelautomuseum, waar meer modelauto’s staan dan Mellius ooit bij elkaar kan verzamelen. Daarna komen we langs een verzameling trapauto’s waar een paar hele mooie en gedetailleerde exemplaren tussen zitten.

DSC_0165

DSC_0165


USA 2012 004

USA 2012 004

Vervolgens zien we een aantal auto’s uit begin vorige eeuw maar de hoofdmoot van de collectie is toch de verzameling auto’s uit de jaren 1950 – 1970. Ook staan er alle mogelijke dingen die met auto’s te maken hebben. Ook leuk is een originele Diner uit de jaren ’50, met maar een stuk of 12 zitplaatsen.

DSC_0177

DSC_0177

Beneden staan nog een stuk of wat International pick-ups en trucks. Erg interessant allemaal. De favoriet van ons allebei is de gele Chevrolet SSR, een combinatie van cabriolet en pick-up.

DSC_0171

DSC_0171


DSC_0201

DSC_0201


DSC_0202

DSC_0202

Als we weer zijn uitgekeken gaan we de warmte weer in. Naast het museum zit ook nog het Duesenberg automuseum, maar omdat we vandaag wel genoeg auto’s hebben gezien slaan we die maar even over. In plaats daarvan besluiten we meteen naar Dayton, Ohio te rijden. Bij Auburn rijden we de Interstate 69 South op tot aan Fort Wayne, waar we US 30 East pakken. Bij Van Wert nemen we US 127 South tot aan Mercer waar we een stukje US 33 nemen tot aan st. Marys. Daar rijden we de Highway 29 op tot we de Interstate 75 tegenkomen. Die zakken we verder af richting het zuiden tot aan de Interstate 70 die we afrijden tot aan Enon waar we om half 6 aankomen. Daar ligt de Enon Beach Camping prachtig aan een meer. Alleen jammer dat aan de andere kant op 50 meter afstand van de camping het verkeer op de Interstate langsraast. Ter verhoging van de feestvreugde komt er ook nog eens elk uur een trein luid toeterend langs op het spoor dat tussen de camping en de Interstate in ligt. Rustiek gelegen dus. Helaas hebben we verder weinig keus. De camping ziet er ook niet heel florissant uit, wat bevestigd wordt door de staat van het toilethok. We geven aan dat we een plek met alleen water en stroom willen, maar dat blijkt niet te kunnen. Er zijn of plekken met alleen stroom, of voor 8 dollar meer plekken met full hook-up d.w.z. ook met aansluiting op de riolering. Dat laatste hoeven we niet, maar we willen wel graag water. Het wordt dus toch de full hook-up. Een beetje klantvriendelijke ondernemer had natuurlijk ons dan korting gegeven maar deze campingeigenaar helaas niet.
Nadat we nog even van het zonnetje hebben genoten rijden we naar Enon waar we gaan eten in de Carriage Inn. Dat is een typisch Amerikaans dorpsrestaurant, met redelijk eten voor een lage prijs. Met z’n tweeën betalen we 17 dollar voor de hele maaltijd met een cola erbij. Na het eten halen we nog even bier bij de liquor store en rijden dan terug naar de camping. Om een uur of 12 liggen we in bed.

Mileage eind: 433,0 mijl
Vandaag gereden: 254,4 mijl
Totaal gereden: 405,4 mijl

Geplaatst door Uris 18:48 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

USA 2012 - 20 maart: Stony Ridge -Detroit - Stony Ridge

sunny 25 °C

We hebben ’s middags met Nicole en Ramiro afgesproken en omdat we van te voren ook geen andere plannen hebben slapen we lekker uit, d.w.z. tot 9 uur. Hoewel slapen een groot woord is want helaas is het matras erg hard en biedt het weinig comfort. We ontbijten op de camping, lekker buiten, met zelfgemaakte koffie, toast, eieren en bacon. Het smaakt prima en het zit ook prima in het zonnetje bij 25 graden. En dat op 20 maart.

DSC_0143

DSC_0143


DSC_0140

DSC_0140

Na het ontbijt en de afwas gaat Mellius aan de slag met het dagboek waarna we samen ons vakantieweblog updaten en opvrolijken. Daarnaast zoeken we nog even uit hoe de TomTom werkt die we bij de camper hebben gekregen. Het blijkt erg simpel te zijn.
Om 2 uur komen Nicole en Ramiro aanrijden. Erg leuk om ze na een lange tijd weer te zien. Na een uurtje bijpraten stappen we in de auto van Nicole en rijden we naar Detroit. De TomTom uit de camper bewijst hierbij meteen goede diensten. Feilloos wijst hij ons de weg naar de parkeergarage van het Greektown casino, waar je gewoon gratis kunt parkeren. Greektown is een stuk van het centrum waar een aantal casino’s zijn neergezet in een poging het verpauperde centrum weer wat op te knappen. Dat lijkt op zich redelijk te lukken want het aantal leegstaande gebouwen in het centrum is al een stuk minder dan 8 jaar geleden toen Mellius hier ook was.

DSC_0144

DSC_0144

Vanaf het casino nemen we de People Mover (een onbemande metro die op een viaduct door het centrum rijdt) naar de Joe Luis Arena. Daar wordt geijshockeyd door de Detroit Red Wings en het is ook het beginpunt van de Riverwalk langs de oever van Detroit River.

DSC_0149

DSC_0149


DSC_0150

DSC_0150


DSC_0151

DSC_0151

Aan de overkant van de rivier ligt Canada. Na een kilometer van de Riverwalk gedaan te hebben zijn we ter hoogte van de General Motors gebouwen, die je altijd op TV ziet als het over de autoindustrie in Detroit gaat. Daar nemen we de People Mover terug naar Greektown. In de buurt van het casino vinden we een Grieks restaurant waar we gaan eten. Het eten is er redelijk.
Hierna stappen we weer in de auto richting de camping waar we een uurtje later aankomen. In de camper drinken we nog met zijn vieren een biertje. Het past allemaal net omdat we nou een keer niet zo’n heel grote camper hebben deze keer. Het is erg gezellig, maar Nicole moet de volgende dag weer werken en dus gaan ze om een uur of elf weer richting hun huis in Toledo.

DSC_0155

DSC_0155

Wij drinken samen nog een biertje en gaan dan ook slapen. Deze keer op het bed boven de cabine, hopelijk is het matras daar wat zachter.
Vandaag 0 mijl gereden met de camper.

Geplaatst door Uris 21:08 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (2)

(Berichten 11 - 15 uit 26) « Pagina 1 2 [3] 4 5 6 »