Een Travellerspoint blog

USA 2011 - 10 juni: Lone Pine - Death Valley NP - Tecopa

Zon, 35-40 gr.
Om 8 uur staan we op. Nadat we de verswatertank hebben gevuld en alvast de KOA-camping in Las Vegas voor zaterdag hebben gereserveerd rijden we om 20 over 9 weg van de camping. We ontbijten in Lone Pine. De Breakfast Burrito smaakt uitstekend maar is ook erg machtig. Om kwart over 10 vertrekken we richting Death Valley, via highway 136 en 190. De weg gaat behoorlijk op en neer, met lange beklimmingen en lange afdalingen. De camper doet het echter keurig en sleept ons er overheen. In Stovepipe Wells stappen we uit bij het Ranger Station, waar echter geen Ranger te bekennen is. Het is er wel heet, 40 graden Celsius. We rijden daarom snel verder, en slaan af naar het noorden. Zon 38 mijl verderop ligt Scottys Castle, een in moorse stijl opgetrokken kasteeltje dat er door een miljonair in de vorige eeuw is neergezet. Je kunt er een rondleiding krijgen van een uur, maar als we aankomen is het kwart over 2 en de eerstvolgende is pas om 3 uur. We bekijken het kasteel daarom alleen van de buitenkant. Daarna rijden we 50 mijl terug naar Furnace Creek. Vlak daarvoor bekijken we nog de restanten van een oude Borax mijn. De gewonnen Borax mijn werd hier bewerkt en vervolgens in wagens getrokken door 20 muilezels vervoerd naar het dichtstbijzijnde treinstation. In Furnace Creek kijken we weer even in het Visitor Center, waar nu wel Rangers zijn. Mellius koopt hier nog een bouwpakket van de 20 Mule team. We kijken ook nog in de souvenirshop van Furnace Creek waar ze nog dezelfde thermometers verkopen als 10 jaar geleden (Death Valley, Hike or Die). We kopen er nog een nepcactus als souvenir voor Jinke. Het is dan al een uur of 4, tijd om snel door te gaan naar Zabriskie Point. Dit biedt een mooi uitzicht over behoorlijk bizar gevormde rotsen. We gaan weer een stukje terug en stoppen dan bij de Golden Canyon, waar een korte hike doen. Devils Golf Course laan we daarna over omdat we daarvoor een heel stuk over een gravelweg zouden moeten. Bij Badwater stoppen we uiteraard wel, want dat is het laagste punt van het westelijk halfrond, 86 meter onder de zeespiegel. Meestal is dit ook de heetste plek in Amerika. Hier kun je nog een stukje de laagvlakte opwandelen. Het is in feite één grote zoutvlakte. Na een korte rondwandeling stappen we weer in de camper. Alle highlights van Death Valley hebben we nu wel gehad en dus rijden we richting het zuiden, om via highway 178 het park weer uit te rijden. Ook nu moeten we weer de bergen over om de vallei uit te komen. Het is erg rustig op de weg, in 50 mijl komen we iets van 3 auto´s tegen. Om kwart voor 8 komen we aan op de camping in Tecopa. Die stelt eigenlijk niet veel voor, en we zijn ook de enige gasten. Helaas is de mevrouw van de camping net de hottub (met mineraalwater) aan het schoonmaken. We eten in de camper, gebakken aardappels met appelmoes en worst met een heerlijk aardbei-banaan-yoghort toetje. Na het eten gaan we nog even douchen en drinken daarna nog 2 biertjes, terwijl de airco van de camper wanhopig probeert om de temperatuur in de camper dragelijk te maken. Gebruikelijke tijd naar bed. Mileage: 33523 Vandaag gereden: 269 mijl Totaal gereden: 1007 mijl

Geplaatst door Uris 5:37 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

USA 2011 - 9 juni: Coarsegold - Lone Pine

sunny 30 °C

Zon, 30 graden
Om 8 uur staan we weer op. Omdat we gisteravond nog gezwommen hebben slaan we het douchen maar een keer over. Om 9 uur verlaten we onze campingplek om eerst maar eens maar wat afvalwater te lozen. Daarna gaan we naar de campingreceptie om te zien of onze nachtregistratie goed gegaan is. Dat blijkt zo te zijn, we krijgen zelfs nog 1 cent terug. Hierna rijden we Highway 41 verder af naar het zuiden. In Fresno nemen we de Highway 99 richting Bakersfield. Na enig zoeken vinden we in Fresno ook een Denny´s waar we weer prima ontbijten. Onderweg ernaartoe blijkt de rechterbuitenspiegelhuis opeens een eigen leven te gaan leiden, hij draait steeds naar buiten toe, waardoor Mellius alsnog geen zicht meer in de spiegels heeft heeft. Bij een tankstation (waar we ook voor $100,- tanken) kopen we een rolletje Ducktape waarmee we het spiegelhuis proberen klem te zetten in de houder. Als dat gebeurd is probeert Mellius nog eens of de spiegel nog goed vast zit. Helaas met fatale gevolgen: de spiegel valt er af, op de grond en is nu wel kapot. Bij het tankstation vragen we of ze een Ford-dealer of RV-store weten waar we misschien een nieuwe spiegel kunnen kopen, maar echt goede informatie krijgen we niet. We rijden daarom maar verder in de hoop onderweg iets te zien. Gelukkig is de dodehoekspiegel er nog, wat toch al de spiegel was die Mellius het meest gebruikte. We komen inderdaad een Ford-dealer tegen maar die heeft geen spiegels voor campers. Een RV-store wat verderop moet zon spiegel eerst bestellen. Dat schiet dus niet op. We besluiten het eerst maar zo te proberen. Met wat meer Ducktape zetten we het spiegelhuis nog extra vast, want door het slechte wegdek trilt het spiegelhuis nog steeds naar buiten, al gaat het wel wat langzamer. Met de extra Ducktape blijft ie wel muurvast zitten. We rijden Highway 99 verder af en slaan in Bakersfield af, highway 178 op. In het begin is deze weg smal en bochtig maar later is het zo nu en dan een snelweg. Bij Lake Isabelle nemen we even pauze. Vervolgens rijden we Highway 14 op die een stukje verder overgaat in Highway 395. Dit is een belangrijke Noord-Zuidverbinding tussen Reno en Los Angeles. Ook deze weg is op sommige stukken een snelweg, maar gaat dan ook weer dwars door dorpen heen. Het schiet wel lekker op, en zo komen we om een uur of 5 aan in Lone Pine. Daar kijken we eerst nog even in het Visitor Center en rijden dan door naar het dorp zelf waar we weer voor $100,- tanken. Daarna rijden we weer een stukje terug om terecht te komen op het Boulder Creek RV Resort. De volgende dag zal Mellius zich herinneren dat hij hier in 2001 ook gekampeerd heeft, alleen toen na een bezoek aan Death Valley. Als we de camper op zijn plek hebben gezet gaan we naar het zwembad, dat heerlijk verkoelt en dat we helemaal voor ons zelf hebben. We bubbelen ook nog een kwartiertje in de hot tub. Zo langzamerhand is het ook weer eens tijd om te eten en dus rijden we weer terug naar Lone Pine. In een supermarkt doen we eerst nog wat inkopen, en daarna stappen we restaurant Seasons binnen, wat zijn best doet om er chique uit te zien en eigenlijk ook wel redelijk duur is. Uris neemt zalm, Mellius neemt kip. Het smaakt redelijk. Om kwart over 9 zijn we terug op de camping, waar we ook de riolering aansluiten omdat we ons verswatertank willen legen. Het water daarin zit er al een week in en is dus niet zo vers meer. Nadat de kranen een kwartiertje hebben opengestaan is de tank leeg. De rest van de avond drinken we nog een biertje, sms-en nog even heen en weer met Jinke en gaan om half 1 slapen. Mileage: 33254 Vandaag gereden: 325 mijl Totaal gereden: 738 mijl

Geplaatst door Uris 5:28 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

USA 2011 - 8 juni: Yosemite NP - Coarsegold

Zon, 23 graden
We zijn wederom om 8 uur opgestaan. Daarna gaan we ontbijten in hetzelfde restaurant als waar we gisteren gedineerd hebben. In het restaurant is een lopend buffet wat wel verrassend goed is, met veel keuze en met veel fruit. De vrouw die ons koffie bezorgt is alleen niet al te vriendelijk. Qua uiterlijk bril en kapsel is ze in de jaren 80 blijven steken. Het ontbijt gaat op deze manier wel snel, want al een half uur na aankomst zijn we al klaar en kunnen we om de rekening vragen. Vervolgens rijden we weer naar het Yosemite Park. Daar is onze eerste stop bij de Swinging Bridge. Gisteren konden we hier niet parkeren en moesten we doorrijden. Vandaag is het nog steeds druk maar vinden we toch nog ergens een parkeerplek. De Swinging Bridge zelf is niet zo heel spannend, maar het uitzicht op de Yosemite Falls is er wel weer geweldig. Vervolgens rijden we naar de souvenir winkel om nog een paar pantoffels te kopen voor Uris. De pantoffels die ze hier gisteren kocht bevallen zo goed dat ze er nog een paar van wil, Uris zal de komende jaren geen last meer hebben van koude voeten. Daarna gaat onze tour naar Glacier Point. Al snel zien we hier de eerste sneeuwbulten liggen. Plotseling horen we een harde knal: met de rechter buitenspiegel hebben we een boom geraakt die pal aan de weg staat. Gevolg is dat zowel de gewone als de dode hoekspiegel uit het spiegelhuis zijn gevallen. Uris wil direct weer terug, maar er is helaas nergens plek om te stoppen of om te parkeren. We kunnen eigenlijk niets anders doen dan doorrijden naar de Glacier Point, en dan maar hopen dat de spiegels er nog liggen op de terugweg. Het laatste stuk naar Glacier Point is nog smaller. We moeten hier filerijden om de parkeerplaats op te kunnen. Gelukkig kunnen we de camper nog ergens op een parkeerplek proppen. Op de Glacier Point heb je wel een mooie panorama view over het park. Toch rijden we redelijk snel weer terug in de hoop om de spiegels terug te vinden. Dichtbij de plaats waar ze zouden moeten liggen zien we inderdaad wat glinsteren. We kunnen nu wel dichtbij parkeren en Uris loopt terug om de spiegels op te halen. Gelukkig liggen de spiegels er allebei en zijn ze onbeschadigd. Het blijkt dat de spiegels er zo weer opgezet kunnen worden. Met weer goed zicht kunnen we onze reis gerust verder vervolgen. Weer terug op de hoofdweg naar het zuiden gaan we naar de Mariposa Grove, die bekend staat om zijn oude en hoge seqoia-bomen. Je hebt in het park bomen die meer dan 2000 jaar oud zijn en 74 meter hoog zijn. Een bijzondere boom is de Grizzly Giant, met onder andere een tak met een doorsnee van 2 meter. Ook staat er een tunnel boom, waar men in het verleden een opening hebben in gemaakt waardoor je door de boom kon lopen. Na de meest bijzondere bomen bezichtigd te hebben lopen we terug naar de camper. Het loopt alweer tegen 6 uur aan, hoogste tijd dus om naar een camping te gaan. In Coarsegold zit een KOA-camping waar we om een uur of 7 aankomen. De receptie is echter al dicht, en dus moeten we gebruik maken van de nachtregistratie. We kiezen eerst een plekje uit en vullen dan de gegevens op de envelop in, doen geld in de envelop en stoppen die in de brievenbus. Uris heeft intussen gezien dat er een basketbalring met een basketbal aanwezig is. En dat moet natuurlijk toch even uitgeprobeerd worden. We doen wie het eerst 10 rake vrije worpen haalt. Uris begint goed met een 3-0 voorsprong maar verliest toch in moneytime met 8-10. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ons vrijeworppercentage nog een stuk dramatischer is dan bij Donar afgelopen seizoen. Het basketballen is zo intensief dat even opfrissen wel een goed idee leek. We maken daarom ook nog maar even gebruik van het buitenzwembad wat toch behoorlijk koud is. Maar eenmaal door het koude water heen is het best wel te doen. Om vervolgens weer op temperatuur komen doen we nog een sessie in de hot-tub. Daarna gaan we terug naar de camper, omdat het ondertussen al weer kwart voor 9 is geworden en dus hoog tijd om wat te gaan eten. We eten dit keer maar in de camper omdat het dorp niet zoveel voorstelt. De rijst met Chili con carne smaakt best wel redelijk lekker. Schoonmaken van de pannen is nog wel een klusje omdat de pannen snel verbranden. De rest van de avond rusten we lekker uit en drinken we nog een biertje. Mileage: 32929 Vandaag gereden: 112 mijl Totaal gereden: 413 mijl

Geplaatst door Uris 5:20 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

USA 2011 - 7 juni: Midpines - Yosemite NP

sunny 28 °C

Zon en wolken, 22 graden We staan weer om 8 uur op. Ontbijten doen we deze keer buiten in de zon, aan de picknicktafel‚ achter de camper. Na het eten legen we nog onze grijze afvalwatertank, zodat we uiteindelijk om kwart over 10 vertrekken. Highway 140 leidt ons met veel bochten rechtstreeks naar Yosemite Park. Het landschap is hier al erg mooi. Met onze Nationale Parkpas van vorig jaar kunnen we ook dit jaar nog gratis naar binnen, wat toch weer $20,- scheelt. In de Yosemite Valley hebben we mooi uitzicht op de hoge omringende rotsformaties zoals El Capitan en Half Dome. We willen de Bridalveil Falls gaan bekijken, maar er staat een file voor de parkeerplaats zodat we noodgedwongen doorrijden. Bij Tunnelview even verderop is het ook erg druk, maar kunnen we de camper nog langs de weg parkeren. Hier heb je een erg mooi uitzicht over de hele Yosemite Valley. Als we weer terug rijden richting Yosemite Valley komen we weer langs de Bridalveil Falls waar het iets rustiger is. Na even wachten hebben we een parkeerplaats. Als we richting de watervallen lopen komen we een aantal mensen tegen die behoorlijk nat zijn. We besluiten daarom onze Niagara Falls raincoats op te halen. Die blijken inderdaad erg nuttig, want bij het eindpunt van het pad spettert behoorlijk wat water naar beneden. Het ziet er wel erg mooi uit. Hierna rijden we richting het Visitor Center, waarbij we nog een paar keer stoppen om het uitzicht te bewonderen. Elke foto is een kalenderplaatje. De parking van het Visitor Center is erg druk. Gelukkig rijdt er net iemand weg, waarna Mellius zijn stuurmanskunsten mag vertonen bij het achteruit haaks inparkeren van de camper. Met wat aanwijzingen van Uris gaat dat best goed. Met de bus gaan we vervolgend naar het Visitor Center. Het Visitor Center geeft, zoals gewoonlijk, een aardig beeld van de ontstaansgeschiedenis van Yosemite en van wat er allemaal te doen is. Wij besluiten eerst maar eens de Upper en de Lower Yosemite Falls te gaan bekijken. Via een gemakkelijk pad komen we aan de voet van de Lower Falls. Ook dit is weer schitterend. Mellius was hier in 2001 ook al eens, maar dat was in september en toen waren de watervallen al drooggevallen. Een heel verschil met nu, nu het water met volle kracht in totaal 740 meter naar beneden stort. Een erg mooi gezicht. We lopen weer terug naar Yosemite Village waar we ook even wat eten. In een souvenirshop vindt Uris erg mooie en warme pantoffels. Die had ze nou nog net nodig. Vanaf de Village lopen we het pad richting Mirror Lake. Het pad loopt eerst nog langs de weg, waar we ook nog een aantal reeën zien. Verderop gaat het pad het bos. Het is overal gesasfalteerd en dus makkelijk te doen, zelfs voor de gemiddelde Amerikaan. Het Mirror Lake is best mooi, maar ook weer niet al te groot. Op de terugweg wijzen een paar andere wandelaars ons op een beer die zon 50 meter verderop met een boomstam bezig is. Als er een paar andere wandelaars langskomen vlucht de beer even weg maar hij komt ook snel weer terug. Uris heeft nu voordeel van de telelens die ze vlak voor de vakantie gekocht heeft. Om kwart over 6 zijn we weer terug bij de camper en rijden we Yosemite Valley weer uit, op weg naar de camping aan de westkant van het park die we vanochtend op de heenweg gezien hebben (en een stuk dichterbij is dan de KOA-camping waar we de afgelopen nacht zaten). De camping blijkt in El Portal te zitten, zo’n 6 mijl buiten het park. Er is nog precies 1 plek beschikbaar, maar die is wel wat moeilijk bereikbaar. Je moet namelijk achteruit schuin tussen een andere camper en een boom door manoeuvreren. Opnieuw heeft Mellius al zijn stuurmanskunsten nodig om de camper op zijn plek te krijgen. Maar met behulp van de spiegels en aanwijzingen van Uris en de achterbuurman lukt het toch. De camper staat niet helemaal waterpas maar dat maakt ons niet heel veel uit. Bij de camping is ook nog een groot motel met een restaurant waar we gaan eten. De hamburger en de kip smaken er prima. Als campinggasten mogen we ook gebruik maken van het zwembad van het motel, dus dat toen we nog maar even. Het zwembadwater is lekker wam. Aan het eind zitten we ook nog even in de hot tub, totdat het 10 uur is en het zwembad sluit. Weer in de camper drinken we nog een biertje en gaan om een uur of 12 naar bed. Mileage: 32817 Vandaag gereden: 59 mijl Totaal gereden: 301 mijl

Geplaatst door Uris 5:05 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

USA 2011 - 6 juni: San Francisco - Midpines

sunny 30 °C

Bewolkt,15 graden, later zon, 20 graden. Om 8 uur staan we op. Na douchen en dergelijke rijden we om een uur of 9 weg van de camping. Met enige moeite vinden we een Dennys waar we het bekende grote ontbijt nemen. Ze zijn er bij Dennys erg trots op dat ze hebben uitgevonden dat je ook bacon in pancakes kunt stoppen. Wij doen dat toch al jaren. Na het ontbijt rijden we de US 101 South op naar de Golden Gate Bridge. Helaas is de toegang naar het noordelijke uitzichtspunt wegens werkzaamheden niet toegankelijk voor RV’s zodat we daar maar door moeten rijden. Heel veel uitzicht is er trouwens ook niet omdat het behoorlijk bewolkt c.q. mistig is. Aan de overkant van de brug staan de tolpoortjes waar we $6,- moeten betalen voor de oversteek. Gelukkig kunnen we daar wel naar het uitzichtspunt.We wandelen ook nog een stuk de brug op, tot aan de eerste pylon. Het blijft toch een indrukwekkende brug. Na de wandeling rijden we naar Fort Point, een oud fort dat aan de voet van de brug staat. We doen een korte tour binnen, maar het fort blijkt eigenlijk een beetje saai. Gelukkig is de toegang gratis. Als we zijn uitgekeken rijden we weer de US 101 op, die bij Lombard Street een weg wordt die dwars door San Francisco loopt. Best spannend met zo’n grote camper dwars door de stad met redelijk smalle rijbanen. Vlak voordat Lombard Street steil wordt slaan we af de Van Ness Avenue op. Ongeschonden halen we het punt waar de US 101 weer een snelweg wordt en later overgaat in de Interstate 80. Via de Oakland Bay Bridge steken we de baai weer over. Aan de overkant nemen we de Interstate 880 East die we bij Oakland Airport verlaten voor een kort bezoekje aan Cruise America. We hebben namelijk per ongeluk maar 1 Personal Kit meegenomen afgelopen vrijdag, waardoor we maar 1 slaapzak, 1 laken en 2 handdoeken hebben. Het meisje achter de balie herkent ons meteen (what are you guys doing here back so quickly?) maar als we vragen of we nog een Personal Kit mee kunnen krijgen is dat geen probleem. Als we weg willen rijden worden we aan gesproken door een Duits echtpaar met dochter. Het blijkt dat zij net klaar zijn met hun rondreis en nog wat spullen hebben die ze kwijt willen. We besluiten even mee te gaan om te kijken, maar ze blijken wel erg veel spullen te hebben die wij niet nodig hebben: onder andere een dikke deken, een dikke slaapzak en een wegenatlas van Californië. We bedanken ze toch maar. We gaan weer verder de Interstate 880 op, die behoorlijk druk is. Bij San Leandro nemen we de Interstate 238 East die overgaat in de I-580 East. Die gaat weer over in de I-205 en dan Highway 120 East. Bij Manteca nemen we dan de Highway 99 South. Na een tankstop bij Turlock rijden we naar Merced waar we afslaan richting Yosemite, Highway 140 op. Om 5 uur komen we aan op de KOA-camping in Midpines, die op een rustige plek in het bos ligt. Nadat we even hebben uitgerust gaan we om kwart over 6 richting Mariposa om wat te gaan eten. Het dorpje is toch minder levendig dan we dachten, maar we kunnen er nog wel wat bier halen, plus dat we ook nog een bezem kunnen halen in een doe-het-zelf zaak. Voor de zekerheid tanken we nog een keer bij het Grizzly tankstation. Eten doen we in de Happyburger, wat eigenlijk een niet zo snel fast-foodrestaurant blijk te zijn. We nemen er een Burrito die niet zo heel groot, niet zo warm maar wel lekker blijkt te zijn. Om de maag nog wat meer te vullen nemen we nog een Brownie Sundae,wat erg lekker maar ook erg groot en machtig blijkt te zijn. Het is een maaltijd op zich. Het lukt ons allebei dan ook niet om hem op te krijgen. Na het eten pinnen we nog en rijden dan terug naar de camping. Daar doen we de gebruikelijke dingen gaan op de gebruikelijke tijd naar bed. Mileage: 32758 Vandaag gereden: 210 mijl Totaal gereden: 242 mijl

Geplaatst door Uris 4:48 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

(Berichten 21 - 25 uit 26) « Pagina 1 2 3 4 [5] 6 »